ارتودنسی

سرامیک های ارتودنسی مواد سرامیکی تخصصی هستند که برای ساخت اجزای دستگاه های ارتودنسی استفاده می شوند. آنها بیشتر در عمل بالینی برای ساخت براکت های ارتودنسی سرامیکی (جزء اصلی بریس های سرامیکی) استفاده می شوند.
طبقه بندی و ویژگی های اصلی
مواد سرامیکی ارتودنسی رایج فعلی در عمل بالینی را می توان به دو دسته تقسیم کرد:
سرامیک آلومینا پلی کریستالی: این اولین سرامیک ارتودنسی تجاری موجود است. رنگ آن نزدیک به دندان سفید عاج طبیعی است، با عبور نور کم اما استحکام پایدار. هزینه نسبتاً پایین‌تری دارد و همچنان ماده اصلی برای براکت‌های سرامیکی سطح پایه است.
سرامیک آلومینا تک کریستال (یاقوت کبود): دارای عبور نور بهتر، حالت نیمه شفاف است و ادغام بالاتری با دندان های طبیعی دارد. از نظر زیبایی شناسی بیشتر از آلومینا پلی کریستالی است و چقرمگی بیشتری دارد و خطر ترک خوردگی کمتری دارد. این ماده ای است که معمولاً برای براکت های سرامیکی سطح بالا استفاده می شود.
در سال های اخیر نیز تلاش هایی برای استفاده از سرامیک زیرکونیا پلی کریستالی برای ساخت قطعات ارتودنسی صورت گرفته است. استحکام بالاتری نسبت به آلومینا دارد و می تواند به طرح های نازک تری دست یابد، اما کاربرد آن هنوز به طور گسترده مورد پذیرش قرار نگرفته است.